انواع محلول های ضدعفونی کننده

 

انواع محلول های ضدعفونی کننده

یک محلول ضد عفونی کننده یا گندزدای ایده آل باید دارای ویژگی های زیر باشد:

  • محلول های ضدعفونی کننده باید بر روی طیف گسترده ای از باکتری ها، مخمر ها، کپک ها و ویروس ها موثر باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید دارای اثر کشندگی سریع باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید تحت تاثیر عوامل محیطی قرار نگیرد: یعنی در حضور مواد ارگانیک ماننـد خـون، خلـط و مـدفوع فعال بوده و به هنگام استفاده همزمان با صابون، دترژنت ها و دیگر مواد شیمیایی سازگار باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید حداقل خطر را برای سلامتی انسان (استفاده کننده و بیمار) داشته باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید خواص پاک کنندگی خوبی داشته باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید قابلیت رقت در آب داشته باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید در حالت غلیظ و رقیق پایدار باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید درارای برچسب های راهنمای محصول به اندازه کافی واضح و قابل استفاده باشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید باعث ایجاد خورندگی در ابزار و سطوح فلزی نشده و به وسـایل دیگـر نظیـر پارچـه، لاسـتیک وپلاستیک و … آسیب وارد نکنند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید با ایجاد یک لایه ی ضدمیکروبی، اثری ماندگار بر روی سطوح ایجاد کنند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید حساسیت پوستی ایجاد نکنند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید برای محیط زیست زیان آور نباشند.
  • محلول های ضدعفونی کننده باید در استفاده طولانی مدت، سویه های مقاوم ایجاد نشوند.

دسته بندی کلی گند زداها و ضدعفونی کننده ها

  • ضدعفونی کننده های سطح بالا
  • ضدعفونی کننده های سطح متوسط
  • ضدعفونی کننده های سطح پایین

تاثیر محلول ضد عفونی کننده بر پوست

یکی از پرمصرف ترین محلول های ضدعفونی‌کننده‌ الکل‌های صنعتی هستند. ظاهراً این الکل‌ها برای ازبین‌بردن میکرب‌ها و باکتری‌ها کارآمد فراوانی دارند. اتانول، ایزوپروپانول و پروپانول ازجمله محلول‌های حاوی الکل هستند که در این محلول های ضد عفونی کننده دنسیس استفاده می‌شوند. الکل باعث نابودی ساختار پروتئین‌ها و انعقاد آنها می‌شود؛ این خاصیت الکل را به انتخابی مناسب و کارآمد برای مقابله با حجم گسترده ای از باکتری‌ها و ویروس‌ها تبدیل می‌کند. البته اگر محلول مورداستفاده فقط از الکل تشکیل شده باشد و هیچ ماده دیگری در آن نباشد، کارایی آن برای مقابله با میکرب‌ها کاهش پیدا میکند چراکه در نبود آب، ساختار پروتئین‌ها آن‌طور که باید از بین نخواهد رفت. به همین خاطر است که در حالت ایده آل، در الکل‌های ضدعفونی‌کننده، بین ۶۰ تا ۹۵ درصد محلول متشکل از الکل است و درصد باقی‌مانده، به آب و ترکیب‌های دیگر تعلق می‌گیرد.

بی شک، الکل خاصیت میکرب‌کشی قابل‌ملاحظه‌ای دارد، اما برای سلامت پوست مضر می باشد، به‌ویژه برای کسی که می‌خواهد به‌طور مکرر دست‌ها را با آن تمیز کند. همچنین الکل رطوبت پوست را از بین می‌برد و باعث خشکی آن می‌شود که ممکن است به ترک‌خوردن سطح پوست هم منجر شود لذا خشکی بیش از حد پوست و ترک‌خوردن آن، احتمال منتقل‌شدن عفونت‌ها را بیشتر می‌کند.

منبع: سایت دندانه

دیدگاهتان را بنویسید