مروری بر تاریخچه استفاده از کامپوزیت دندان؛ بخش اول

این صفحه را با دوستان خود به اشتراک بگذارید
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

کامپوزیت دندان، کامپوزیت‌های بر پایه رزین یا به اصطلاح ساده‌تر، پرکننده‌ها و فیلرهای رزین، به دسته‌ای از رزین‌ها گفته می‌شود که در دندانپزشکی، به عنوان ماده سفت کننده و چسب از آن‌ها استفاده می‌شود.

رزین‌های کاپوزیت یا کامپوزیت دندان دارای خاصیت‌های مطلوبی می‌باشند که با در نظر گرفتن ویژگی‌های خاص حفره‌های دندان بیماران می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند.

این دسته از کامپوزیت‌های دندان به علت داشتن ویژگی‌های و خواص میکرومکانیک، مناسب برای پر کردن حفره‌هایی کوچک در دندان هستند که در آنها‌، پرکننده‌ها و فیلرهای آمالگام به اندازه کافی موثر نیستند.

رزین‌های مصنوعی دندانپزشکی به عنوان ماده ترمیم‌کننده در دندان توسعه و تکامل یافته‌اند. این رزین‌های کامپوزیت دندان به دلیل اینکه غیرقابل حل شدن می‌باشند، ظاهر خوبی برای دندان‌ها ایجاد می‌کنند.

کامپوزیت

کامپوزیت دندان نسبت به هیدرولیز، حساسیت نشان نمی‌دهند و همچنین به راحتی قابل تغییر شکل هستند. نکته مثبت دیگری که در مورد رزین کامپوزیت دندان وجود دارد این است که قیمت کامپوزیت دندان و ترمیم آن‌ها به این وسیله را تا حد زیادی کاهش داده‌اند. رزین‌های کامپوزیت غالباً از BisGMA و دیگر مونومرها و همچنین مواد فیلر و پرکننده‌ای چون سیلیکا تشکیل شده‌اند.

خرید بلیچینگ دندان

همچنین در ترکیبات رزین‌های کامپوزیت دندان، یک ماده شروع‌کننده یا استارتر که با نور فعال می‌شود نیز وجود دارد. به عنوان مثال، یکی از این مواد شروع کننده، Dimethylglyoxime می‌باشد. مجموع این ترکیبات به هدف رسیدن به خواص شیمیایی و فیزیکی مشخص و معینی هستند که بنا به تشخیص و نظر دندانپزشک می‌توانند درصد ترکیبات ذکر شده را تغییر دهند.

بسیاری از مطالعات انجام شده در مورد میزان پایداری ترمیم‌کننده‌های کامپوزیتی، نشان‌دهنده این هستند که این ترمیم‌کننده‌ها در مقایسه با آمالگام نقره و جیوه، دارای مقاومت و ماندگاری بسیار خوبی هستند. علاوه بر اینکه در مقایسه با آمالگام، ظاهر کامپوزیت دندان رزین نیز بسیار بهتر و زیباتر می‌باشد.

 

تاریخچه رزین کامپوزیت دندان

بطور سنتی، کامپوزیت‌ دندان مبتنی بر رزین بواسطه واکنش‌های شیمایی پلیمریزاسیون بین ۲ مخلوط خمیرمانند تهیه می‌شوند. یکی از این مخلوط‌‌های خمیری حاوی یک ماده فعال‌کننده و نیز یک ماده آغازگر واکنش هستند. برای غلبه کردن بر معایب و عوارض این روش، کامپوزیت‌های رزین در اواسط دهه ۷۰ میلادی معرفی شدند که واکنش آن‌ها بوسیله نوز اتفاق می‌افتد.

کامپوزیت دندان

برای اولین بار در جهان و به منظور شروع واکنش‌ها، از نور فرابنفش برای این کار استفاده کردند. اما این روش در نوع خود دارای عمق درمانی محدود می‌بود و اثراتی نامطلوب برای بیماران و دندانپزشکان داشت. به همین جهت، بعد از مدتی به منظور صورت گرفتن واکنش پلیمریزاسیون مناسب، استفاده کردن از نور مرئی، جایگزین فرابنفش گردید.

دوره سنتی استفاده از کامپوزیت دندان

در سال‌های پایانی دهه ۶۰ میلادی، رزین‌‌های کامپوزیت دندان به عنوان یک جایگزین مناسب برای سیلیکات‌ها و رزین‌هایی غیرمجاز معرفی و به بازار عرضه شدند.

رزین‌های کامپوزیت دندان دارای ویژگی‌هایی برتر در مقایسه با رزین‌هایی بودند که تا پیش از این توسط دندانپزشکان مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

خواص رزین‌های جدید حاکی از این بودند که ویژگی‌های مکانیکی آن‌ها در مقایسه با سیلیکات‌ها و رزین‌های غیرمستقیم از عملکرد بهتری برخوردارند.

رزین‌های کامپوزیت دندان با اندازه‌گیری فشار انبوه، دستکاری بالینی توسط پزشک را تسهیل می‌کنند. گسل‌هایی که در رزین‌های کامپوزیتی آن زمان ایجاد می‌شدند، باعث نشان دادن ظاهر ضعیف، سازگاری ناقص با بدن، مشکلات در پرداخت و سختی چسبیدن آن‌ها به سطح دندان شدند.

گاهی اوقات نیز استحکام پائین آن‌ها باعث از دست رفتن فرم تشریحی دندان می‌شدند. از این رو، بعد از حدود ۱۵ سال، دوره پرکننده‌های میکرو شروع شد.

کامپوزیت

پرکننده‌های میکرو

در سال ۱۹۷۸ میلادی، سیستم‌هایی مختلف از پرکننده‌ها یا فیلرها در سایز‌های میکرو وارد بازار اروپا شدند. این رزین‌های کامپوزیت دندان بسیار پرطرفدار شدند. این پرکننده‌ها در طول زمان مصرف دارای پیداری خوب و سطحی صاف و صیقل داده شده برخوردار بودند.

همچنین رزین‌های کامپوزیت از پایداری رنگی بالاتر و مقاومت بیشتری نیز برخوردار بودند. استفاده از پرکننده‌های میکرو باعث افزایش اثربخشی بالینی برای بیماران شد.

پس از ۴ سال از معرفی پرکنند‌ه‌های میکرو، این کامپوزیت‌ها توانستند از پیشرفت خوبی در این زمینه برخوردار شوند. تصمیم جامعه دندانپزشکی در آن زمان باعث شد تا پیشرفت‌های قابل توجهی در رزین کامپوزیت دندان و پرکننده‌های میکرو ایجاد شود.

پس از تحقیقات فراوان به این نتیجه رسیدند که این کامپوزیت‌ها می‌توانند در موارد بسیاری مورد استفاده قرار گیرند. در همان زمان تصمیم بر این شد تا از پرکننده‌های میکرو برای ترمیم با استفاده از تکنیک اسید اچ و باندینگ صورت پذیرد.

این مطلب ادامه دارد…

فروشگاه دندانپزشکی دنسیس بهترین مرجع برای خرید کامپوزیت و فرز دندانپزشکی

محصولات مرتبط

پاسخی بگذارید